Yes, we are proud to be one. Labo and I watched already tons and tons of movies together. Whether it is downloaded or rented or borrowed or in cinema or whatever. Basta lahat ng paraan basta lang makapanuod. Yes, we are like that all time. It is one of our bonding moments. Minsan gabi, minsan tanghali. Anytime basta may gusto kami panuorin.

I’m just so lucky to have someone I shared my favorites to. We are different but we shared common points once in a while.

Ohh yess, diba? Kahit yung tipong di ganun kagaling pero atleast marunong ng basics tulad ng pag-gigisa, pagpa-pakulo at pagpi-prito. Ang swerte ko kasi samin ni Labo, walang hindi marunong magluto. Minsan nga nagu-unahan pa kami sa pag-volunteer kung sino may gusto eh. At isa pa yun sa mga rason kung bakit ang swerte ko. Pero alam kong mas magaling ako. :)

Ps. Paki pansin naman bago kong theme oh! Ganda eh. Simple.

Bakit kaya sobrang tamad ko? Hahaha. Eto talaga yung main reason bakit sobrang nagpapasalamat ako dahil nakatagpo ako ng napaka-responsable at maasahang lalake ever eh. Kahit kailan di na siya pumalpak sa pag-aasikaso niya sakin. EVERYDAY yun. Naluluha naman ako, shit. Feeleing lucky ko kasi eh, parati. Since magkapitbahay kasi kami, lagi kaming magkasama na tumatambay dito sa bahay at naglalaro habang kumakain kasama ang kapatid kong lalaki.

5 mins ago, bago ako mag-blog neto tinignan ko yung bag ko para bukas sa pagpasok ko, natakot ako kasi baka naiwan pa yung tumbler ko sa bag at hindi nailagay sa ref para ibaon ko bukas. Napangiti na lang ako bigla kasi, wala na dun sa bag ko yung baunan ko at alam ko na siya yung naglagay ng laman nun at nilagay sa ref para dalhin ko bukas. Napaka-simpleng bagay nun pero nagyon naappreciate ko talaga. Alam ko wala nang ibang lalaki gagawa skain nun. (Nakakainis, napapaluha ako) 

Lagi naman tayong nagsasabihan ng “I LOVE YOU” pero gusto ko pa din to i-post. Salamat be dahil mahal mo ko at lagi mo sakin pinapakita yun. Minsan ang demanding ko na sayo, mali na ko pero tama pa din basta lang di na tayo mag-away. Mahal na mahal kita be, lahat ginagawa mo para sakin. Kahit simpleng pagbili ng miryenda at pagaasikaso mo ng uniform ko na dapat responsibilidad ko na, inaako mo pa din. Lahat nilagagay mo sa bag ko dahil alam mong makakalimutin ako at careless parati. Di na ko magtataka kung magiging napaka-perfect mong uri ng tatay in the future, kung sakin man o kung kanino man. (Pero shempre gusto ko ako!) 

At ngayon kahit alam ko na may tampuhan tayo dahil sa walang kwentang pagkapikon mo sa commentary ko at walang kwentang point of views mo (hahaha!) Sana basahin mo ‘to. <3

Ang swerte ko. Thank you, Lord. Pinost ko lang ‘to para makatulog na ko. :)

Ang init sa Maynila tapos biglang uulan. Parang ako, ngayon tumatawa tapos mamaya totopakin na. :)

The best way to spend the FIRST DAY OF SEPTEMBER!!! <3

Ang hilig hilig namin mag-ikot sa iba’t ibang lugar. Lugar sa Manila, madalas namin ikutin. Sarap niya lang kasama at handa akong mastranded sa bus kung kasama siya. :) Ang dami naming napagkkwentuhan at talagang masaya lang ako dahil wala kaming sikreto na  kinahihiya naming sabihin sa isa’t isa. (Yes! TRULAB!) 

9th monthsarry namin nung Sabado (kahapon), masaya kaming nagcelebrate at nagpagod maghapon. Wala naman kaming masyadong pera pero hilig niya talagang intayin matapos yung class ko at saka niya ko pupuntahan sa school. Kay tamis. :”“>

Nag-almusal sa Mcdo at binilhan ko siya ng OLYMPIC GLASS dahil matagal na niyang request yun, ngayon ko lang pinagbigyan. Okay lang, saktong kwentuhan lang habang naghihintay ng oras..

Nagpunta na kami sa mall para sa lunch namin at saka nanuod ng Bourne Legacy. Syempre kailangan maging supportive sa Pinas no! DAPAT TALAGA. Well, aaminin ko na na talagang natulog ako sa sinehan </3 Pero gising na gising ako nung eksena na ng Pinas. HAHHAHAHA!

Pagtapos namin magsine, nag-ikot pa kami sa BINONDO. Would you believe that? Kung anu-ano ginawa namin. GRABE. Kala namin tapos na ang lakwatsa namin per hindi pa pala :( Nagkatotoo yung wish ko na gusto kong mastranded sa bus kasama siya. Well, di naman dahil sa baha pero kasi WALANG BUS. Dumadating yung bus every after 30 mins, yun pala may aberya sa Divine Mercy. So, umiikot yung bus ng BOCAUE EXIT. ANG LAYO NUNNNNN :( Pero, wala na kaming nagawa at nagenjoy na lang. :”)

Happy day it is. Thank God. Before I end this, some pictures again. <3

Again, happy monthsarry. Nakakatuwang balikan ang mga memories natin together. Laging masaya at nakangiti. :)

Doodle Card for ya! :)

Excited na kong maging Fine Arts graduate ka. Excited na kong makita ang Papa mo na masaya at proud sayo. Excited na kong magttrabaho tayo ng sabay. Excited na kong makitang natutuwa ka sa gingawa mo. Excited na ko sa lahat ng bagay na gagawin mo. Excited na ko sa lahat lahat ng pangarap mo. Excited na ko. :)